Import przebiega notatnik po notatniku. W Evernote eksportujesz jeden notatnik do pliku, a ten plik przekazujesz Arcivie. Z każdej notatki powstaje sprawa.
Najpierw: eksport z Evernote
Eksportuj każdy notatnik osobno jako plik ENEX. Powód jest w następnym akapicie: z nazwy pliku powstaje naklejka, więc w jednym pliku powinno być to, co ma później posiadać wspólną naklejkę.
Nazwa pliku staje się naklejką. Arciva bierze nazwę bez .enex i robi z niej naklejkę, którą potem posiada każda sprawa z tego notatnika. Jeśli plik nazywa się Mieszkanie.enex, naklejka nazywa się Mieszkanie. Dodatek w nazwie, na przykład (192 notatki), trafi też do naklejki. Nie musi to przeszkadzać: liczba jest po eksporcie przydatną wskazówką, a naklejkę można w Arcivie w każdej chwili zmienić.
Zaznacz wszystkie atrybuty notatek. Kto je odznaczy, traci w Arcivie daty, tagi i zadania – zostałyby tylko tytuł, tekst i załączniki. ⚠️ Arciva o tym nie powie, nie odróżnia „brakuje” od „nigdy nie było”: sprawy nosiłyby wtedy datę importu i brakowałoby naklejek z tagów. Rozmiar podziału plików zostaw wyłączony: inaczej każdy plik częściowy jest osobnym importem.
Połóż plik tam, gdzie urządzenie może go otworzyć: na Macu w dowolnym folderze, na iPhonie i iPadzie w aplikacji Pliki, także w iCloud Drive.
Potem: przekazanie do Arcivy
Na Macu przez Plik → Importuj z Evernote…, na wszystkich urządzeniach w oknie Kopie zapasowe.
Wybierz plik eksportu… jeszcze niczego nie tworzy. Arciva najpierw tylko przegląda plik i pokazuje, co w nim jest: notatnik, liczbę notatek, załączniki z ich rozmiarem oraz zadania otwarte i zakończone. Uszkodzone załączniki zostaną wymienione i pominięte.
Przed startem wybierasz Status wszystkich nowych spraw. Potem import idzie notatka po notatce, z postępem. Wczytywanie mocno obciąża urządzenie – przy dużym notatniku Arciva przez pewien czas odpowiada wolniej niż zwykle.
W każdej chwili możesz przerwać i wrócić później. Anuluj działa w dowolnym momencie; bieżąca notatka zostanie jeszcze dokończona. Jeśli później wybierzesz ten sam plik, Arciva ruszy od następnej notatki – także po przerwie albo po zamknięciu aplikacji w międzyczasie. Nie musisz więc zrobić wszystkiego za jednym razem, a przy dużym notatniku tak jest wygodniej.
Co z tego powstaje
Z każdej notatki powstaje sprawa. Tytuł oraz data utworzenia i zmiany zostają, tekst staje się notatką, a załączniki dokumentami.
Dwie naklejki na sprawę. U góry notatnik, pod nim jedna dla tego importu, z datą i godziną, na przykład Import z Evernote 15.10.2026, 14:25. Dolną zdejmujesz, kiedy sprawa jest już przejrzana – to, co ją nadal posiada, nie zostało jeszcze obejrzane. Kto nie chce robić tego po kolei, usuwa naklejkę importu za jednym razem: wtedy wszystkie sprawy liczą się jako załatwione, bez przeglądania pojedynczo. Tagi z Evernote też stają się naklejkami; jeśli naklejka o tej samej nazwie już istnieje, Arciva użyje jej zamiast tworzyć drugą.
Zadania. Otwarte zadania stają się zadaniami w aplikacji Apple Przypomnienia, z terminem i powtarzaniem. Momenty przypomnienia – czyli alarm przed terminem – nie przechodzą; jest o tym adnotacja przy sprawie. Zadania zakończone pojawiają się jako tekst w notatce. Przypomnienia przy notatce – dzwonek w Evernote – działają tak samo: otwarte staje się zadaniem w aplikacji Przypomnienia, z datą i godziną; wykonane pojawia się jako wiersz w notatce.
To, czego nie da się przenieść dokładnie, na przykład formatowanie, znajdzie się jako adnotacja na końcu notatki i jeszcze raz w wyniku po imporcie.
Tekst zaszyfrowany pozostaje zaszyfrowany. Z hasłem z Evernote można go odczytać przez Pokaż zaszyfrowany tekst…. Arciva nie zapisuje ani hasła, ani odszyfrowanego tekstu. Starszego szyfrowania Evernote Arciva nie odczyta i powie o tym.
Trzy rzeczy na początek
Każdy plik importuj tylko na jednym urządzeniu. Pozostałe urządzenia dostaną sprawy przez iCloud. Kto przekaże ten sam plik drugiemu urządzeniu, będzie miał wszystkie notatki podwójnie – a tam importu z pierwszego urządzenia nie da się cofnąć.
Po imporcie Arciva pracuje dalej. Rozpoznawanie tekstu w dokumentach działa w tle. Przy dużych notatnikach trochę potrwa, zanim wszystko będzie przeszukiwalne i zanim załączniki dotrą na pozostałe urządzenia. Arciva może w tym czasie działać ociężale – daj aplikacji tyle czasu, ile potrzebuje.
Duże notatniki potrzebują czasu. Dla orientacji: około 200 notatek z 1,5 GB załączników w jedną do dwóch minut.
Cofnięcie importu
Cofnij import… jest w trzech miejscach: w menu kontekstowym naklejki importu, w wyniku zaraz po imporcie oraz wtedy, gdy ponownie wybierzesz ten sam plik w oknie importu. Wszystkie trzy przenoszą sprawy z tego importu do kosza, także te już przejrzane, i usuwają naklejkę importu. Sprawy utworzone samodzielnie nigdy nie są ruszane.
Cofnąć import można tylko na tym urządzeniu, na którym został wykonany. Na pozostałych urządzeniach przycisku nie ma, także w menu kontekstowym – to kolejny powód, by każdy plik przekazać tylko raz i tylko w jednym miejscu.
Z kosza można przywracać pojedyncze sprawy przez 30 dni. Potem ten sam plik można przekazać Arcivie jeszcze raz.
W wersji bezpłatnej: jeśli sprawy i dokumenty nie mieszczą się w jej granicach, Arciva nie przeniesie niczego.